top of page
  • Foto van schrijverEva De Bock

Endorfine resistentie : gevorderd stadium

Bijgewerkt op: 17 mrt. 2020

Endorfine heeft eigenschappen die te vergelijken zijn met de werking van morfine. Het stofje heeft een dusdanige werking op je hersenen dat je minder gevoelig bent voor pijn. Daardoor ontstaat er ruimte voor aangename gevoelens. Hoe je de productie van deze natuurlijke feel good drug zelf kunt boosten lees je hier.


Endorfine: 5 manieren om deze ‘natuurlijke morfine’ zelf te boosten


In je hersenen vindt voortdurend communicatie plaats tussen miljoenen cellen. Deze communicatie verloopt via neurotransmitters. Bekende neurotransmitters zijn dopamine, serotonine en endorfine. Dopamine heeft een opwekkend effect, serotonine werkt kalmerend en endorfine staat bekend om zijn pijnstillende eigenschappen. Endorfine is de snelst werkende neurotransmitter en wordt vooral geproduceerd als je pijn of stress hebt. Je lijf ervaart een flinke fysieke inspanning ook als een vorm van pijn. Denk bijvoorbeeld aan hardlopen. Gedurende de eerste minuten merk je dat het rennen stroef gaat en ervaar je meestal enige weerstand. Zodra je lijf endorfine gaat aanmaken wordt de ‘pijn’ die je voelt onderdrukt. Ren je lang genoeg door dan ontstaat er zelfs een euforisch gevoel (ook wel runner’s high genoemd). Je endorfine-level is op dat moment aan het pieken.


ENDORFINE TEKORT

Als je hersenen een tijdje geen of weinig endorfine aanmaken, merk je dat vrij snel. Je gaat je een beetje down voelen. Je lichaam gaat in zo’n situatie op zoek naar een manier om dat tekort op te lossen. Vaak krijg je in zo’n geval enorme trek in vet en zoet eten. In de oertijd was dit meestal voedzaam eten. Vandaar dat je hersenen er nog steeds een beloning voor afgeven in de vorm van een stoot endorfine. Gelukkig zijn er gezondere methodes om je endorfineproductie een boost te geven.


Hieronder vind je 5 manieren.


1. SPORTEN

Als je flink sport, belast je je lichaam. Dat betekent dat er een zekere pijnprikkel wordt afgegeven aan je hersenen. En pijnprikkels zorgen op hun beurt weer voor de productie van endorfine. Vooral duursporten zijn geschikt omdat je een sportactiviteit minstens 12 minuten moet verrichten om je endorfinespiegel te verhogen. Bij duursporten gebruik je bovendien alle grote lichaamsspieren. Die manier van bewegen heeft meer effect op je endorfinespiegel dan sporten en bewegen waarbij beurtelings bewogen en gestopt wordt. Echte endorfine boosters zijn aerobic, dansen, fietsen, fitness, hardlopen (joggen), skiën, wandelen, zumba en zwemmen.


2. LICHT

Ultraviolette straling heeft een positief effect op de aanmaak van endorfine. Als je last hebt van een endorfine tekort is het dus zinvol om daglicht op te zoeken. Het maken van een wandeling tijdens je lunchpauze scheelt al. Een bijkomend voordeel is dat het cholesterol in je huid zonlicht opneemt en dat transporteert dat naar je nieren en lever. Daar wordt het omgezet in vitamine D. Een bekende eigenschap van vitamine D is dat het je botten en tanden versterkt. Daarbij is het goed voor de opname van calcium uit voeding, verhoogt het je vruchtbaarheid en zijn er onderzoeken die aantonen dat vitamine D beschermt tegen hart- en vaatziekten.


3. RODE PEPERS

Vet en suikers geven je lichaam een extra endorfineboost. Denk maar eens aan het gelukzalige geval dat je krijgt na het eten van een reep chocolade. Hoewel er niks mis is met zo nu en dan genieten van chocolade zijn er ook andere (gezondere) voedingsmiddelen die je endorfineproductie boosten. In rode peper zit capsaïcine. Dit stofje zorgt ervoor dat je hersenen door het eten van pepers – via een pijnprikkel – meer endorfine aanmaken.


4. SEKS

Seks zorgt ook voor de aanmaak van flinke hoeveelheden endorfine. Vooral tijdens een orgasme komt er ontzettend veel endorfine vrij. Je hoeft echter niet meteen all the way te gaan. Ook een stevige knuffel of een goede zoen heeft effect op je endorfinepeil. En wie verliefd is, loopt de hele dag rond met een optimaal werkend endorfine fabriekje.


5. MASSAGES EN ACCUPUNCTUUR

De Zweedse professor Kerstin Moberg ontdekte dat massages een positief effect hebben op je hormoonhuishouding. Tijdens een massage neemt de hoeveelheid aan neurotransmitters oxytocine, serotonine en endorfine in het bloed toe. Als je stijve spieren hebt en kies voor een pittige deep tissue massage, komt daar ook nog eens een pijnprikkel bovenop die de boel alleen maar versterkt. Bij accupunctuur zijn het de naaldjes die hetzelfde effect hebben.




Technische uitleg :


Morfine en exorfinen

Exorfinen zijn morfineachtige deeltjes uit gluten, zuivel, soja en spinazie. Exorfinen zijn opiaatachtige voedingsstoffen die de werking van het endorfinesysteem belasten. Deze opiaatachtige bestanddelen uit bepaalde voedingsmiddelen hechten zich op de endorfine receptoren. Exorfinen worden in de dunne darm door het enzym elastase geactiveerd. Daarna komen ze in de bloedbaan terecht.

In gezonde omstandigheden heeft het lichaam de beschikking over specifieke enzymen (DPP-IV; lees meer hierover verderop in dit artikel) die deze exorfinen neutraliseren door ze om te zetten in aminozuren. Door een overmaat aan exorfinen, genetische factoren en omgevingsfactoren die de werking van deze specifieke enzymen afremmen, ontstaat er een exorfinen overbelasting met een endorfineresistentie tot gevolg.

Hierdoor wordt de vrijgave van dopamine en serotonine geblokkeerd. Exorfinen zijn in hoge mate aanwezig in o.a. gluten en melk, maar worden ook geproduceerd door een aantal pathogene micro-organismen.


Exorfinen vergelijkbaar met morfine

De werking van exorfinen is vergelijkbaar met morfine en endorfine. De activiteit van deze opioïden hangt ervan af van welke receptoren ze bezetten en welke affiniteit ze uitoefenen op deze receptoren. Morfine heeft bijvoorbeeld een grotere affiniteit (hechtingskracht) op de endorfine receptoren dan endorfine. Dit betekent dat morfine meer endorfine receptoren activeert dan endorfine.

Mensen die langdurig worden behandeld met morfine, krijgen problemen met de werking van het endorfinesysteem. Deze mensen ontwikkelen al na een paar weken endorfine resistentie.


Klachten bij hoge exorfinen belasting

Mensen met een hoge exorfinen belasting kunnen allerlei klachten ontwikkelen. In het begin voelt men zich sneller moe, de aandacht verslapt en de motivatie is moeilijker vol te houden. Vervolgens neemt de stress-weerstand af, de suikerbehoefte neemt toe en worden er spierspanningen opgebouwd in het lichaam (fibromyalgie achtige klachten, nek- en/of rugpijn).

Dopamine heeft een motiverende uitwerking op onze stemming, dus mensen met een exorfinen- intolerantie moeten oppassen dat ze geen ‘demotiverend dieet’ gebruiken. Exorfinen (in gluten, melk, soja, spinazie) belemmeren de werking van bèta-endorfine op de Mu-opioïde receptoren (MOR) in het mesolimbisch dopamine systeem, waardoor de vrijgave van dopamine wordt geremd.

Daarnaast kunnen er immuun problemen optreden waaronder inhalatieallergieën, astma en allergieën. Het woord auto-immuunziekten als ‘diagnose’ krijgen mensen steeds vaker te horen als ‘oorzaak’ van hun klachtenpatroon.


Het DPP-IV enzym

Het DPP-IV enzym is een groep van enzymen met verschillende onderverdelingen die elk tot taak hebben een specifieke exorfine te neutraliseren. Het DPP-IV enzym is een multifunctioneel eiwit met meer dan 65 functies.

Het is actief op de membranen van diverse lichaamscellen. Een tweede functie van het DPP-IV enzym is het reguleren van de immuniteit op mucus producerende weefsels zoals de slokdarm, maagwand, darmwand, luchtwegen en de geslachtsorganen. Andere functies van het DPP-IV enzym zijn: DNA en celherstel, immuun regulatie en bescherming tegen histamine en allergieën. Het DPP-IV enzym is erg gevoelig voor stress.

De activiteit van het DPP-IV enzym kan onder invloed van verschillende agressors worden geremd. Cortisol (stress) en diverse chemische stoffen remmen het DPP-IV enzym zoals geneesmiddelen (waaronder statines, glucocorticoïden, metformine, antibiotica, vaccins, kwikverbindingen), smaakversterkers, fluor en fluoriden, organofosfaten (insecticiden, herbiciden, pesticiden), fosforzuur in frisdranken, bepaalde eiwitten van bacteriën en cytokinen en vaccins met thimerosal. Lees meer over DPP-IV remmende factoren (met referenties) op www.exendo.be .


Exorfinen in melk

De moderne levenswijze en het veelvuldig gebruik van chemische stoffen zijn de voornaamste oorzaak van de DPP-IV enzym, exorfinen en endorfine problematiek. Factoren zoals; de toegenomen inname van tarwe (en andere glutenrijke voedingsmiddelen) en zuivel, veredeling van de tarwegranen (tarwe bevat 5 tot 10 keer gluten-exorfinen dan 100 jaar geleden). Maar ook wijziging van A2-caseïne-melk naar de A1 variant. Door deze wijziging nam de hoeveelheid melk-exorfinen met meer dan 5.000 % toe.

β-Casomorphin-7, een fragment van het melkeiwit caseïne, is een voorbeeld van opioïde melkbestanddeel. Het stimuleert de vrijgave van intestinale mucus (slijm) secretie in de darm. Door een DPP-IV tekort kan de caseïne in melk (producten) niet worden afgebroken en wordt het darmslijmvlies sterk geïrriteerd, met complicaties zoals ontstekingen en ‘Lekkende Darm Syndroom’ (leaky gut). Exorfine β-Casomorphin-7 is een serotonine antagonist, exorfine B 5 (gluten) is een dopamine antagonist.


Medische aandacht voor gluten broodnodig

In totaal zijn er meer dan 300 aandoeningen bekend die verband houden met gluten. Denk aan: aandoeningen met gluten sensitieve enteropathie waaronder de neuro-psycho-immunologische systeemziekten: diabetes, dementie, CVS, fibromyalgie, psoriasis, epilepsie en (reumatoïde) arthritis. Ondanks de omvangrijke wetenschappelijke kennis omtrent gluten en caseïne gemedieerde ziekten, wordt er weinig mee gedaan.

In hoofdzaak omdat de medische opleidingen weinig aandacht schenken aan voeding gerelateerde pathologie. De ondertussen achterhaalde opvatting dat uitsluitend mensen met coeliakie en IgE allergieën een probleem hebben met gluten, geeft aanleiding tot heel wat onbegrepen klachten van mensen met andere gluten-reacties.

53 weergaven0 opmerkingen

Recente blogposts

Alles weergeven

Glutamaatdominantie

Glutamaat is een neurotransmitter. Ingeval van glutamaatdominantie zijn de neuronen te veel geprikkeld. Dit veroorzaakt ontstekingen en afbraak van cellen. (de eosinofielen zijn verhoogd). De neurotra

Endorfine-tekort of endorfine resistentie

(geluk-stofje) Endorfine heeft eigenschappen die te vergelijken zijn met de werking van morfine. Het stofje heeft een dusdanige werking op je hersenen dat je minder gevoelig bent voor pijn. Daardoor o

Dopamine tekort

Dopamine: het ‘vrolijke energiehormoon’. Dopamine en serotonine worden wel onze ‘gelukshormonen’ genoemd. Ik noem dopamine graag mijn ‘vrolijke energiehormoon’. Een belangrijk hormoon want ik voel me

Comments


bottom of page